İleri düzey itaat ödülleri, engellerin üzerinden atlayabilen köpeklere verildiği için atlama genellikle bir şeyin üzerinden atlama olarak öğretilir.
Oysa bu özellik gösterilerle hiç ilgilenmeyen bir köpek sahibi için çok daha faydalı olabilir. Sizin bir komutunuzla sıçrayabilen bir köpekle veteriner ziyaretlerinizin ne kadar kolay olacağını düşünün bir kez. Yalnızca "Yukarı!" demenizle onu muayene masasının üzerinde bulmanız işten bile değildir. Emin olun veterineriniz bundan etkilenecektir. Atlama çubuğunu işte bu egzersiz için aldınız. (Aldınız değil mi?) Çoğu köpek için atlamak eğlenceli bir iş de olsa önce ondan ne beklediğinizi kendisine göstermeniz gerekecektir. Çünkü köpekler kendilerinden dört ayaklarını birden yerden kaldırmalarını istediğiniz her zaman şaşkına döner. Atlama çubuğunu köpeğinizle çıktığınız yürüyüşlerden birinde yanınıza alın ve yürüyüş sırasında hem kendinizin, hem de köpeğinizin önüne uzatın. Adımlarınızı bozmamaya ve köpeğin de duraklamamasına dikkat edin. En azından başlarda kayışı kullanmanız yararlı olacaktır. Çubuğun üstünden önce siz atlayın ki Willy de ne yapması gerektiğini anlayabilsin. Tabii ki çubuğu siz tuttuğunuz için üstünden geçmeniz zor olabilir. Bunun için sanki atlayacakmış gibi sol bacağınızı kaldırın ve aynı anda kayışı hızlıca çekip "Atla" veya "Yukarı" komutunu verin.
Atlama egzersizini kayış ile yapıyorsanız dikkat etmeniz gereken noktalardan birisi zavallı hayvanı çubuğun üzerine doğru boynundan fazla çekmemektir. Sadece sinyal vermek için kayışı hızlıca çekip bırakın. Sonra bırakın köpek engeli kendi aşsın. Büyük olasılıkla ilk birkaç denemenizde köpek ileri gitmek istemeyecektir. Bunun için onu cezalandırmayın. Sadece birkaç adımda bir bu numarayı tekrarlayarak ondan ne istediğinizi iyice anlamış olmasını sağlayın. Çubuğun kendisine bir zararı olmadığını gördükten sonra üzerinden atlamaya başlayacaktır.
Köpeğinizi bir şeyin üzerinden kendiliğinden atlarken görme olasılığınız pek az olduğu için bu davranışı öğretmesi de temel itaattekilere oranla daha zordur. Bu nedenle onu ne zaman ödüllendireceğinizi kestirmeniz de daha güç olur. Böyle durumları, üzeriden atlaması gereken engeller bularak siz yaratmalısınız. Sizinle birlikte birkaç kez atladıktan ve bundan zevk almaya başladıktan sonra her zaman oynadığı yerde onun için bir engel inşa edebilirsiniz belki de. Onu izleyin ve çubuğun üzerinden atladığını gördüğünüzde gösterebileceğiniz bütün sevgi ve şefkatinizi ona gösterin. Bu şekilde biraz vakit alsa da her ikiniz için de daha tatmin edici bir sonuç ortaya çıkacaktır. Köpeğinizi yalnızca sizi memnun etmek için istediklerinizi yaparken görmek gerçekten mutluluk vericidir. Ne ilginçtir ki, çoğu köpek sahibi bir köpeği başarması için zorladığı durumlarda onu sevgi ve şefkatle eğitmeye çalıştığı duruma göre çok çaba ile az iş yapmış hissine kapılır. Bir köpeği engellerin üzerinden boynundan çekerek elbette atlatabilirsiniz ama birkaç gün daha uzun sürse de sadece sıçrama zevki ve sizin övgünüz için atlaması daha güzel değil mi?
Her halükarda köpeğiniz atlamanın temelini kavradıktan sonra çubuğu yükseltmeye başlayabilirsiniz. Başlangıçta büyük bir köpek için bile yerden 30 cm. yükseklik yeterlidir. Sonra yavaş yavaş 60 cm.ye kadar yükseltmeniz uygun olur. Ona hala, ne istediğinizi sol omzunuzla engelin üzerine doğru atlıyormuş gibi yaparak (eğer köpek sol tarafınızda yürüyorsa) ya da bir kol hareketiyle göstermelisiniz. Sonra yürüyüş temponuzu arttırın. Çubuğu köpeğinizden saklamaya veya onu şaşırtmaya çalışmayın. Atlama egzersizi yapmak için dışarıya çıktığınızı anladığında zaten gelmek için can atıyor olacaktır. Charlie yeni bir şeye karşı taşıdığı korku duygusundan kurtulduğunda kuşkusuz iyi bir atlayıcı olacaktır. Bu çoğu köpek için geçerlidir. Böyle egzersizler sırasında heyecanlanıp kontrolünü kaybetmemesine dikkat etmelisiniz. Atlayıştan önce ve sonra size yanaşmasına özen gösterin. Atlayıştan sonra sizden ayrılmaya veya bütün egzersiz boyunca kayıştan çekerek sizi sürüklemeye çalışırsa atladıktan sonra onu oturtun. Bu da işe yaramazsa yere yatmasını söyleyin. Engelin diğer tarafından atlamasını da isteyebilirsiniz. Tek düzeliği bozmaya çalışın ki canı sıkılmasın.
Köpeğiniz kayış takmadan atlamaya başladığında her atlayıştan sonra yere yatmasını söylemeniz çok daha faydalı olacaktır. Atlamak çoğu köpek için öyle zevkli bir deneyimdir ki bir kez tadını aldıklarında kendilerini coşku dolu ve rahat hissetmeye başlarlar. Bu, moral açısından çok faydalı olsa da disiplin için zararlı olabilir. Onu kontrol altında tutmak için her seferinde yere yatırın ve eğer atladıktan sonra sizden uzaklaşmaya yeltenirse kayışını tekrar takın. Atlama çubuğunu ise size göre uygun bir yüksekliğe kadar kaldırmaya devam edin.
Bu -onun atlamaktan hoşlandığından emin olduğunuz andan itibaren- atlayış sırasında el halterini de taşımaya başlaması için uygun bir zamandır. Ona "Taşı" komutuyla birlikte el halterini (ya da her ne kullanıyorsanız onu) verin ve birlikte atlama çubuğuna ya da engele doğru yürümeye başlayın. Büyük olasılıkla ilk birkaç atlayışta aynı anda aklında bu kadar çok şey tutamadığı için unutup halteri düşürecektir. Onu azarlamadan halteri alıp tekrar ağzına koyun. Bir süre sonra iki kere düşünmesine gerek kalmadan numaraların her ikisini birden yapabilmeye başlayacaktır. "Bloodhound" denen bazı cins tazılar ve çoban köpekleri gibi işçi köpekler, bazen sahipleri yanlarında değilken ve tek rehberleri de onun son komutuyken, aynı anda ikiden fazla işi yapmak zorunda kalırlar. Çoğu da bu işlerde köpeğinizin sizden aldığı bir eğitimden fazlasını almadan muvaffak olurlar. Tabii bu eğitim çok daha yoğundur. Ama aynen sizin uyguladığınız gibi kademeli olarak ilerler. Bu şekilde sizin köpeğiniz de öğrenecektir.
Her öğrenim sürecinde gelişmenin durmuş gibi göründüğü bazı dönemler vardır. Eğitimciler bu öğrenim "platolarını" incelemiş fakat hala tam bir açıklama bulamamışlardır. Bazı kişiler platolarla öğrenilen konuların zorlaştığı durumlarda karşılaşıldığını düşünmektedirler. Bu doğru ise bizim öğretim metodumuz bu tip ölü noktaları en aza indirgemenizde size yardımcı olacaktır. Bunun nedeni bizim hedefe çok ufak adımlarla ilerliyor olmamızdır. İlk önce onda görmek istediğimiz davranışa çok az da olsa benzeyen bir hareket yaptığında onu överiz. Bir süre sonra, daha tutarlı davranmaya başladığında, değerlendirme acımızı daraltıp sadece istediğimiz sonuca çok yakın davranışları övmeye başlarız. Ancak bütün bunlar derece derece ilerlemelidir. Hem terbiyeci hem de köpek mükemmel davranış biçimine doğru yavaş yavaş ve olumlu bir yönde ilerlerler. Eğer siz, yani terbiyeci, çalışmanızın son aşamasına kadar dayanamayıp sabırsızlanmaya başlarsanız başarısız olursunuz. Unutmayın ki bu metot, köpeğinizin daha sonradan kurtulması çok güç birtakım kötü alışkanlıklar (gücenme gibi) edinmeden istediğinizi elde etmenizin en hızlı yoludur.
Sabırsızlık tecrübesiz hayvan terbiyecileri için en büyük sorunu teşkil eder. Ama unutmayın ki sabrı taşan hiçbir zaman (gerçekten hiçbir zaman) köpek değildir. Her zaman üstün zekaya sahip olan insanoğludur. Kendinizi hiç ilerleme yapamadığınız dönemlerin içinde bulursanız, mücadeleyi bırakmayın. Köpeğinizle her gün çalışmayı sürdürmelisiniz. Fakat bunu bir yarış olarak görmeyin. Bunun yerine kendinize onu kondisyonda tutmak için çalıştığınızı hatırlatın. Daha fazla numara öğrenmesi gerektiğini düşünmeseniz bile onunla egzersizleri düzenli olarak sürdürmelisiniz. Köpeğinizle birlikte bu kadar yol aldıktan sonra büyük olasılıkla eğitimin sonuna bir türlü varamayacaksınız. Birlikte çalışmaktan zevk almıyor olsaydınız, temel itaat ile yetinirdiniz. Üstelik hem sizin, hem de köpeğinizin öğreneceği birçok yeni şey vardır. Fakat böyle yavaş ilerleme dönemleriyle karşılaştığınız zaman, onlarla başa çıkmayı öğrenmelisiniz. Bunun köpeğiniz ve sizin için yararlı bir alışkanlık olduğuna inanmalısınız. Bir gün, onun artık bir öğrenci olarak tükendiğine inandığınız sırada, onu eve getirdiğiniz ilk günkü gibi yeni şeyler öğrenmeye hevesli bir şekilde karşınıza çıkarak sizi şaşırtacaktır.
Köpeğinizin atlama çubuğu yerine sabit engelleri kullanmaya başladığınızda, engelin üstünden atlamak yerine altından geçtiğini görüp hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Kendinizi buna hazırlarsanız onu azarlama dürtüsüne de karşı koyabilirsiniz. Kararlı bir şekilde onu tekrar engelin önüne götürün, Engelin üzerine sol ayağınızla basma numarasına geri dönmeniz gerekebilir. Her ikinizin de iyiliği için engeli en başta fazla yüksek tutmayın. Engel atlama sevdanız yüzünden kalça kemiğinizi kırabilirsiniz. İlk atlayışı kayış ile yaparsanız, ki sizin için en kolayı budur, köpeğiniz engeli bir tarafa doğru geçtikten sonra bir de sizin durduğunuz tarafa doğru atlasın. Yarışmalarda gözünüz yoksa çubuk engelle çalışmak yerine bahçe çitinin bir bölümü gibi köpeğin altından geçemeyeceği sabit bir engel kullanmanız yararlı olabilir.
Yarışmak istiyorsanız gösteri atlayışının nizami yüksekliğinin köpeğin omuz hizası yüksekliğinin iki katı olduğunu bilmeniz gerekir. Normal olarak sizin engellerinizin de sonunda gelmesi gereken yükseklik budur. Bunu birden bire yaparsanız dirençle karşılaşacağınız muhakkaktır. Düşük yüksekliklerde köpeğiniz başarılı bir atlayıcı haline geldikten sonra engeli kademe kademe yükseltmeye başlayın. Sabit bir engeliniz varsa, ona bir kalas ile ilave yapın. Köpek atlamak istemezse itiraz etmediği yüksekliğe kadar indirin. Hedeflediğiniz yükseklikte başarılı atlayışlar gerçekleştirmeye başladığında, ağzında el halteri veya başka bir eğitim aracı ile çalıştırmaya başlayın. Bu aşamaya kadar atlarken bir şey taşımaya alışmış olacağından kendini de çok rahat hissedecektir.
Bütün bu uğraşınız sırasında köpeğinizle sizin bir tek egzersizi kaç denemede başarmanız gerektiğini belirtekten kaçınıyoruz. Bunun nedeni öğrenme sürelerinin hem cinsler hem de terbiyeciler arasında büyük değişiklik göstermesidir. Bu bölümdeki ileri düzey egzersizlerinde başarılı olması için itaatkar bir köpeğin günde 20 dakikadan iki hafta boyunca çalışması yeterli olacaktır. Köpeğinizle birlikte çalışma verimliliğinize göre bu sürenin aslında çok kısa olduğunu göreceksin! İki haftalık süre atlama gibi öğrenmesi nispeten kolay becerilerle el halterini geri getirmek gibi daha zor davranışların öğrenilme sürelerinin ortalaması alınarak hesaplanmıştır. Akıllı hayvanlar oldukları için köpekler bir kez deneme ile öğrenme yeteneğine sahiptirler. Bunun anlamı, onlara ilk gösterdiğinizde dersi kavrayıp öğrenmeleridir. Ancak ne tür bir deneyim olursa olsun, köpek üzerinde böyle derinlemesine bir etki bırakması için bir şok kadar ani olması gerekir. Atlamadığı zaman ona elektrik akımı vermek gibi köpeği korkutacak ya da sersemletecek yöntemler kullanıp, onu atlamak durumunda bıraktığınızda atlayacağından emin olabilirsiniz! Bu tip korkutucu taktiklerden uzaklaştığınız ölçüde köpeğiniz de ancak daha lazla deneme ile istediğiniz düzeyi tutturabilecektir, Fakat sizin avantajınız onun bu davranışı acı ve korku ile bağdaştırması yerine sizinle birlikte zevkle yapması olacaktır. Çoğumuz köpekleri zevk için edindiğimizden, terbiye metotlarımızı da buna paralel bir yönde seçmemiz en doğru davranış şekli olacaktır.
