Köpeklere yanaşmaları öğretilir ki yokda onlarla yürümek adım yarıştırmak yerine, keyifli, bir iş olsun.
Terbiye edilmemiş köpekler ya sizi kayışından çekerek önünüzden koşturur ya da onları çeke çeke arkanızdan zorla yürütürsünüz. Kimbilir şimdiye kadar kaç kez gece saat 11'de köpeğini gezmeye çıkartmış kan ter içindeki birinin söylene söylene zavaliı hayvanı kaldırımın üstünde boynundan çekiştirerek yürütmeye çalıştığına tanık olmuşsunuzdur. Aslında ona adımlarına uygun şekilde yanında yürümeyi öğretmiş olsa işler her ikisi için de daha kolay olurdu kuşkusuz. İlginçtir ki, temel itaat eğitimlerinde yanaşma genellikle ihmal edilir. Çoğu köpek öyle ya da böyle oturmayı, yatmayı ve çağrılınca yanınıza gelmeyi öğrenirler. Ama birçok kimse, yanaşmayı sadece polis köpeklerine uygun bulduğundan olsa gerek, pek önemli görmez.
Aslında köpeğin size yanaşması itaatin temel bir öğesidir. Özel bir davranış olmaktan ziyade köpeğinizi size yük olmaktan çıkartıp gerçek bir arkadaş haline getirmenizde size en büyük kolaylığı sağlayacak olan davranış şekillerinden birisidir. Burada asıl önemli olan köpeğe size dikkat etmesini öğretebilmektir. Yolda etrafındaki çiçekleri koklayarak dolaşmasının asıl sebebi sizden hoşlanmaması değil dikkatinin dağınık olmasıdır. Yürüyüş hızınızı ve nereye doğru gittiğinizi anlamak için sizi izlemeyi öğrendiği taktirde dersin yarısını idrak etmiş demektir. Diğer yarısı ise yolda ilgisini çekecek ne kadar çok şey bulunursa bulunsun yürürken size yakın olması gerektiğini öğrenmesidir.
Köpeğe yanaşmasını öğretmenin en iyi yolu kayış ve tasma kullanarak olur. Böylece dikkati dağıldığında onu düzeltebilirsiniz. Bu arada onu ikaz etmenizin cezalandırmak anlamına gelmediğini tekrar belirtelim. Onu düzeltirken bu davranışınızın sizin yaptığınız bir hareket değil kendi yanlış davranışının doğal bir sonucu olduğunu düşünmesini sağlamalısınız. Kayışı haşin bir şekilde çekmeyin ki sizin özellikle yaptığınızı anlamasın. Bunun yerine kayışı öyle tutun ki köpek sizin sol dizinize yakın olduğu sürece gayet rahat, fakat uzaklaşmaya çalıştığı anda huzursuzluk hissedecek durumda olsun. Onu kayışta kendisi pay bıraktığı zaman bol bol sevin, ama asla siz pay bırakmayın. Oturmayı öğretirken yaptığınız gibi kendisi doğru şekilde yürümeye başlayana kadar bekleyip öyle sevgi gösterin. Kayıştan çekerek onu yanaşmaya zorlamayın ama kayışı sıkıca tutarak uzaklaşmasına engel olun. Unutmayın köpeğe sol tarafınıza yanaşmasını öğretirken kayışı sağ elinizle tutmalısınız. Bu şekilde kontrolünüzü arttırmış ve sol elinizi doğru şekilde davrandığında onu sevmek için kullanabilecek hale gelmiş olursunuz.
Bu egzersizin amacı köpeği yanınızda zorla tutmaya çalışmanız değildir, Kayış, köpek doğru pozisyonda yürüdüğü (veya durduğu)
sürece gevşek olmalıdır. Her ne zaman geride kalırsa ya da önünüzde yürümeye çalışırsa, kayışı çabukça çekmeli sonra tekrar gevşek bırakmalısınız. Doğru pozisyona geri döndüğü takdirde onu sevin. Ama asla onunla kavgaya tutuşmayın. Onu zorla yanınıza çekmeye çalıştığınız zaman bunu ya bir oyun ya da onuruna karşı yapılmış bir saldırı olarak algılayacağından size direnecektir. Her durumda kaybeden siz olacaksınız. Eğer kayışı ilk çektiğinizde yanınıza gelmiyorsa yanaşana kadar birkaç kez daha hızlı çekin. Bunu yaparken köpeğe bakmayın ve yaptığınızın bir inatlaşma olduğunu ima edecek hareketlerden kaçının. Sadece sonunda yanınıza gelene kadar bekleyin ve gelince de doğru davrandığı için onu sevin ve ödüllendirin. Yanaşmadığı zaman biraz rahatsızlık duyuyorsa bundan kesinlikle siz sorumlu değilsiniz. Siz sadece onun böyle sizin istediğiniz şekilde güzel güzel yürüyor olmasından memnunsunuz.
Köpeğinizi böyle yanınızda yürüterek bir süre pratik yaptıktan sonra artık komutu kullanmaya başlamalısınız ki kendinden beklenenle sözcük arasındaki bağı kurabilsin. Her zaman neşeli bir tonda "Aferin oğlum/kızım. Çok güzel. Yanaş, iyi köpek! diyerek onunla konuşun. Elinizden geldiği kadar, kayışı sık sık çekmek yerine sözle ikna etmeye çalışarak onu kendinize yanaştırın. Kayışı kullanarak düzeltmeyi eğitim süresi birkaç saati geçtikten sonraki isteksiz olduğu zamanlara saklayın. Bu ve diğer bütün terbiye tekniklerinin özünde yatan, köpeğe davranışlarını belirli bir şekilde yaparken rahat ettiği fakat diğer şekillerde ise her nedense rahatsızlık duyuyor olduğu izlenimini vermektir. Bu, onu sizin öfkenizden kurtulabilmesi için davranışlarını ayarlaması gerektiğine inandırmaktan oldukça farklıdır, îlk durumda hayvanın hiçbir kızgınlığı ya da düşmanlığı yoktur. Bu onun için dünyanın doğal halidir; tıpkı yüksek yerlerden atlanmaması gerektiği yoksa düşüp bir yerini incitebileceği gibi. Bunun için kimseyi suçlamaz çünkü tabii bir durumdur. Unutmamalısınız ki, yanaşma terbiyesi başlangıçta sizin büyük bir sabır göstermenizi gerektirir. Onun yanınıza kendiliğinden gelmesi için beklemeli ve sonra onu ödüllendirmelisiniz. Tabii ki onu başka şekilde yürüyememesi için biraz rahatsız edeceksiniz. Ama başta komut vermeyin ve asla size itaat etmeye zorlamayın.
